Het is geenszins mijn bedoeling een reisgids te schrijven, wel wil ik enkele tips geven, wat impressies (onder andere met foto’s) weergeven…want er zijn er veel na een jaartje hier te leven.
Bovendien meen ik dat velen er maanden voor afreis al een gigantisch voorspel van maken om zoveel mogelijk kennis over hun toekomstige bestemming te vergaren via alle mogelijke bronnen. Ik wil hun pret niet bederven, alleen de nieuwsgierigheid wat prikkelen. En ik kan ze geen ongelijk geven: er bestaan heel goede reisgidsen over deze streek (bv. Trotter, Le Guide Vert van Michelin, …) en minstens evenveel interessante sites (hiervoor verwijs ik naar de links op deze site).

**** Onze streek draagt bovendien ook sporen van een lange -vaak heel woelige religieuze - geschiedenis.
Dertigduizend jaar geleden vond de Neanderthaler beschutting in uitgeholde rotsen en grotten. Die prehistorische sporen kan je hier nu nog bezichtigen: de grot (en museum) van Mas d’Azil, het prehistorische park met dolmen, de grot van Niaux en de grootste te bezichtigen grot van West- Europa: Lombrives.
Er bestaat geen twijfel over dat ook de Romeinen hier nadrukkelijk aanwezig zijn geweest, maar de sporen hiervan beperken zich meestal tot wat slordige resten van vestingen (nabij St-Lizier, Saint-Bertrand-de-Comminges). In tegenstelling met bijvoorbeeld de kuststreken en provence zijn er hier heel weinig intacte Romeinse monumenten.
Liefhebbers van kastelen en burchten kunnen hier dan weer echt hun hart ophalen… Het middeleeuwse erfgoed ligt hier dan ook te rapen… om het eens oneerbiedig te zeggen. De meeste burchten, kastelen en versterkte steden zijn een herinnering aan de wrede kruistocht tegen de katharen. De katharen… een interessante geschiedenis.

Wie met het vliegtuig komt ziet het vijf minuten voor de landing al aan zijn rechterzijde: de schitterende imposante Cité van Carcassonne (65km) …

Terwijl Toulouse ligt te (p)ronken naast de majestueuze Garonne, heeft de rivier de Tarn ook drie pareltjes van steden aan haar oevers liggen.
Albi is een rijke stad vol rode dakpannen en bakstenen die in niets hoeft onder te doen voor Toscane. Haar beroemde kathedraal en bakstenen burcht waar het werk van de schilder Toulouse-Lautrec bewaard wordt, vormen een indrukwekkend geheel vol kracht en schoonheid. Wanneer je door de oude wijken wandelt, proef je echter vooral la dolce vita…
En de vergelijkingen met het liederlijke Toscane houden niet op, want die andere roze stad, Montauban, wordt het Firenze van Zuidwest-Frankrijk genoemd. Deze levendige, dynamische stad, vol poëtische panorama’s en architecturale knipogen moet je te voet verkennen, wanneer de zon de gevels doet oplichten.
Tenslotte heb je nog Cordes-sur-Ciel, gebouwd op de top van een afgelegen heuvel… Deze stad met de honderd spitsbogen en haar schitterende gotische huizen lijkt wel met de hemel te flirten. Het is zalig wandelen (vooral in het laagseizoen) door deze vesting met haar betegelde steegjes en pittoreske winkeltjes.

Entre (les) deux mers… - velen denken hier aan een goedkope witte wijn, maar het is hier een begrip dat staat voor het Canal du Midi. Dit 240 kilometer lange kanaal verbindt de Middellandse Zee met de Garonne in Toulouse, vanwaar de Atlantische Oceaan bereikbaar is. Wat vroeger een belangrijke economische slagader was (voor vervoer van pastel en graan) is nu een folie voor de binnenvaart. Niet alleen per boot, maar ook met de fiets of te voet kan je tussen de platanen genieten van dit kanaal dat al meer dan twintig jaar op de lijst van het werelderfgoed staat. Dit is niet zomaar een kanaal, maar eentje met bevreemdende Esher-perspectieven: het landschap links, bijvoorbeeld, met die spoorlijn, ligt ruim tien meter lager dan het wateroppervlak. Of die brug waar boten over varen, terwijl andere er onderdoor gaan. Het lijkt allemaal gezichtsbedrog, maar is het product van de vele kanaalbruggen en de 94 sluizen. Een bouwkundig meesterwerk waar je echt kan genieten!

Wie onze chambres d’hôtes als uitvalsbasis verkiest, kan van hieruit ook nog uitstappen ondernemen naar de kust van de Middellandse Zee, met haar mooie vissershaventjes. Wie nog wat euro’s over heeft, kan naar Andorra om taksvrij te shoppen. En wie zich echt wil laten betoveren kan vanuit Pamiers (voor een spotprijs trouwens) met de trein naar Barcelona, waar een auto toch alleen maar voor moeilijkheden zorgt.

Tijdens de zomer (vanaf eind mei tot eind september) zijn er hier in zelfs het kleinste gehucht typische bruisende dorpsfeesten… zelfs ons Lasserre heeft er eentje begin juli. Deze feesten ( typische maaltijd, orkest, petanquetornooi,…) zijn echt heel gezellig en weerspiegelen mooi wat voor een levensgenieters er hier wonen.
Niet alleen in de zomer, maar gans het jaar door heeft elk dorp ook zijn wekelijkse markt, alwaar je al het lekkers kan kopen waar ze hier zo fier op zijn. De markt op maandag in Mirepoix is bijvoorbeeld echt een aanrader.

**** Inderdaad, de inwoners van de Midi-Pyreneeën zijn echte levensgenieters. Wie cultuur, geschiedenis en natuur even wil laten rusten, kan gedurende enkele dagen gewoon op culinaire verkenningstocht, zowaar een groots hapje-tapje.
De Midi-Pyrénées betekent een ononderbroken uitnodiging om te smullen. De rijke en gevarieerde gastronomie gebruikt vooral plaatselijke producten en is zeer vermaard.
De kazen, of ze nu gemaakt zijn van koeien-, geiten- of schapenmelk zijn allemaal even lekker. Op de eerste plaats komt de beroemde fromage des Pyrénées,een stevige kaas bedekt met een harde korst. (Bethmale, Tomme de chèvre, …)
De streek is ook heel bekend om haar ganzen en eenden: niet alleen het vlees (magrets, billen,…) maar ook de organen (lever, maagjes,…) staan hier overal hoog op het menu: de foie gras (of het nu van ganzen of eenden is) en de confits zijn te koop in elk restaurant en delicatessenwinkel. Samen met de witte bonen en nog andere zaken (verschilt van stad tot stad) gaan die gekonfijte billen in de vermaarde cassoulet of mounjetado.
In de herfst, het jachtseizoen, is het zonde om zomaar voorbij te lopen aan een menu met wilde patrijs, everzwijn of hinde… Alsof dat allemaal nog niet lekker genoeg is, staan er dan overal –ook hier- de heerlijke versgeplukte wilde champignons op het menu: girolles, cèpes (eekhoorntjesbrood),… gewoon met een beetje look. Heerlijk!
En waar anders dan in Lautrec zouden we ons look halen… Inderdaad, de roze look is heel lekker zacht…en bewaart uitzonderlijk lang. Een ander lekker kruid uit de Pyreneeën is het piment d’ Espelette. Deze ‘rode kaviaar’ wordt elk jaar begin augustus geoogst en heeft zelfs een appellation d’origine contrôlée.

Had ik niet gezegd hapje-tapje? Naast lekker eten, wordt hier ook lekker (en veel ) gedronken. Onbekende vin de pays of vermaarde appellations, aperitief of digestief: in deze streek (Midi-Pyrénées) vind je een ruime keuze van alcoholische dranken. Van de 22 appellations d’origine contrôlée (AOC) zijn er vijf toppers: Gaillac, Cahors, Fronton, Madiran en Marcillac. Bij het aperitief heb je de keuze uit floc de Gascogne (een mengsel van druivensap en armagnac), Hypocras ariégois (op basis van wijn, gember, rozenblaadjes en kardemon)…en natuurlijk ook de andere typische Zuidfranse apéros: muscat en pastis. Na een lekkere maaltijd is er voor de zoetebekken een viooltjeslikeur en voor de anderen een glas armagnac (museum in Condom).

Aangezien de Ariège aan de Languedoc-Roussillon grenst, ben je bevoorrecht ook van háár lekkernijen te proeven. Haar heerlijke wijnen : Languedoc met onder andere haar Corbières en Blanquette de Limoux, de côtes du Roussillon en de Muscats (Rivesaltes, Banyuls,..). Haar kazen ( la fourme de l’Aubrac, de Roquefort,..) en aan de kust uiteraard al dat lekkers uit de zee: oesters, mosselen en de heerlijke ansjovisjes uit Collioure.